Το νησί των ανέμων

  Η Μύκονος εκτός από διάσημους έχει πλούσια ιστορία και σημαντικές παραδόσεις. Έχει ήρωες της επανάστασης, αλλά και ήρωες της καθημερινότητας. Από τη δεκαετία του '60 έως τις μέρες μας έχουν επισκεφτεί τη Μύκονο επώνυμοι Έλληνες, διάσημοι σταρ του Χόλιγουντ, πολιτικοί και αναρίθμητοι γαλαζοαίματοι. Στα ίδια σοκάκια όμως που   διασκέδαζαν και διασκεδάζουν οι κοσμικοί, η ηρωίδα της επανάστασης Μαντώ Μαυρογένους οργάνωνε τον αγώνα. Στην Μύκονο έζησε και ο διαβόητος πειρατής Μερμελέχας που σκορπούσε τον τρόμο στο Αιγαίο και τη χαρά στο νησί καθώς βοηθούσε οικονομικά τους ντόπιους. Ακόμη και σήμερα είναι γνωστός σαν τον Ρομπέν των θαλασσών.
Ξεκινάμε το ταξίδι μας.


https://www.youtube.com/watch?v=_9kp-rlS2Qs 


   Πρωτεύουσα του νησιού είναι η Χώρα, που βρίσκεται στη δυτική πλευρά του νησιού. Η Μύκονος είχε πληθυσμό 10.134 άτομα στην απογραφή του 2011. Η έκταση του νησιού είναι 86,125 τ.χλμ., ενώ έχει μήκος ακτών 89 χιλιόμετρα.
  Η "Μικρή Βενετία" είναι η πιο διάσημη περιοχή της Μυκόνου μαζί με τους ανεμόμυλους. Η Μύκονος ζούσε από τη θάλασσα και όχι κάτω από τις καλύτερες συνθήκες. Την περίοδο της Τουρκοκρατίας πολλοί Μυκονιάτες προκειμένου να μην γίνουν σκλάβοι ή να μην δουλεύουν ως ναύτες στου Οθωμανούς έβγαιναν στον "κούρσο" δηλαδή γίνονταν πειρατές.
  Ο Καζαντζάκης είχε πει ότι αν δεν δεις την Αγία Πετρούπολη, την Ιερουσαλήμ και τη Χώρα της Μυκόνου όπως ήταν τότε δεν μπορείς να κρίνεις αν μια πόλη είναι ωραία.
  Κυρίαρχο στοιχείο της πόλης είναι ο ασβέστης ο οποίος πάνω από την πέτρα δίνει την αίσθηση του γλυπτού. Τα σοκάκια της Χώρας είναι πολύ στενά και δαιδαλώδη και δεν ακολουθούν ευθείες, έτσι κόβεται η ορμή του αέρα και οι Μυκονιάτες προστατεύονται από την οργή του Αιόλου που δεν σταματά όλο τον χρόνο.
  Ένα ακόμη χαρακτηριστικό της Μυκόνου είναι ο Φάρος Αρμενιστής. Από τη θέση όπου βρίσκεται ο Φάρος μπορεί κανείς να δει όλο το νησί.

  Η  πιο γνωστή εκκλησία της Μυκόνου είναι η Παραπορτιανή και αποτελεί ένα από τα σπουδαιότερα αρχιτεκτονικά και θρησκευτικά μνημεία των Κυκλάδων. Θεωρείται ότι είναι 1000 ετών και έχει κατασκευαστεί από πέντε μικρά παρεκκλήσια.

  Πριν γίνει τουριστικός προορισμός για ακριβά πορτοφόλια οι Μυκονιάτες ζούσαν ημέρες φτώχειας. Οι περισσότεροι ήταν ψαράδες, όσοι μπορούσαν συντηρούσαν τον δικό τους ανεμόμυλο εκμεταλλευόμενοι τους δυνατούς ανέμους που έπνεαν στο νησί και γίνονταν μυλωνάδες. Πολλές κοπέλες για να ενισχύσουν τα οικονομικά της οικογένειας τους γίνονταν υφάντρες. Έτσι η Μύκονος δημιούργησε μια παράδοση στα υφαντά που έφτασε μέχρι τα σαλόνια του Παρισιού. Αυτοί ήταν οι καθημερινοί ήρωες του νησιού, υπάρχει όμως και ένας που έκανε την εμφάνιση του στη δεκαετία του΄50 και είναι ο πελεκάνος Πέτρος.

  Το συγκρότημα των Κάτω Μύλων, που ορθώνονται περήφανα πάνω από τη θάλασσα, στο μικρό λόφο νοτιοανατολικά της Χώρας.

Οι Κάτω Μύλοι βρίσκονται στα νοτιοανατολικά της Χώρας, δίπλα στη θάλασσα, μεταξύ της γραφικής Αλευκάντρας και της συνοικίας του Νιοχωριού και εντυπωσιάζουν κάθε επισκέπτη με τους ολόλευκους επιβλητικούς όγκους τους στη σειρά, προσανατολισμένοι στο πέλαγος. Οι μύλοι αποτελούσαν βασικό παράγοντα της οικονομίας του νησιού και μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα λειτουργούσαν 28 ανεμόμυλοι.

ΠΑΡΑΛΙΕΣ

 Το σημαντικότερο ίσως από τα τουριστικά ατού της Μυκόνου, που την κάνει να ξεχωρίζει ανάμεσα σ' όλα τα νησιά του Αιγαίου, είναι οι παραλίες της.

 Εδώ βρίσκονται χωρίς αμφιβολία οι περισσότερες -και καλύτερες- που μπορεί να συναντήσει κανείς σ’ ένα τόσο μικρό νησί. Ιδιαίτερα στο νότιο τμήμα της, οι γραφικοί κολπίσκοι με τις πανέμορφες αμμουδιές διαδέχονται η μία την άλλη.

  Η Μύκονος ήταν από τα πρώτα ελληνικά νησιά που αναπτύχθηκε τουριστικά.  Σήμερα η νυχτερινή ζωή της Μυκόνου θεωρείται από τις πιο ζωντανές και ενεργές στην Ευρώπη.

  Η κοσμοπολίτικη Μύκονος φημίζεται για την έντονη νυχτερινή ζωή της κι αυτός είναι ένας από τους πολλούς λόγους που συγκεντρώνει πλήθος επωνύμων κι ανωνύμων από την Ελλάδα και το εξωτερικό κάθε χρόνο. Τα στενά πλακόστρωτα δρομάκια στη Χώρα και η συνοικία Μικρή Βενετία, όπως την αποκαλούν, αρχίζουν να γεμίζουν με κόσμο από το απόγευμα, ενώ η κίνηση φτάνει στο αποκορύφωμα τις βραδινές ώρες.
  Η Μύκονος σήμερα είναι ταυτισμένη με την ξέφρενη διασκέδαση και την συνεχή παρουσία επωνύμων. Η Μύκονος όμως του χθες έχει μια ενδιαφέρουσα ιστορία που χάνεται στα φώτα και τη βουή του σήμερα. Υπάρχουν ωστόσο τα πρόσωπα και τα κτίρια του νησιού με τις αναμνήσεις τους για να μας τα θυμίζουν σε εμάς τους νεότερους.

Τα «μυστικά» αξιοθέατα της Κωνσταντινούπολης

Τα κρυμμένα αξιοθέατα, τα μυστικά μουσεία, οι υπαίθριες αγορές, τα σημεία με την καλύτερη θέα, μέσα από 10 εναλλακτικές στάσεις στις γειτονιές της Πόλης έχετε την ευκαιρία να δείτε στη συνέχεια. Γιατί η Κωνσταντινούπολη πέρα από τα SOS κρύβει και άλλες όμορφες γωνιές που αξίζει να γνωρίζουμε...

Είναι το ψηλότερο σημείο της Βασιλεύουσας, και βρίσκεται στην ασιατική πλευρά της Πόλης, στο Σκουτάρι εκεί όπου τα πεύκα ρίχνουν τη σκιά τους σε πάρκα που «σκαρφαλώνουν» στα 268 μέτρα πάνω από τη θάλασσα. Και φυσικά, την αγναντεύουν από το πιο προνομιακό σημείο, ιδανικό μέρος για να «χαζέψετε» τον Βόσπορο και τον Κεράτιο κόλπο με το παραδοσιακό παγωτό με καλαμπόκι ή με ένα τσάι στα καφενεδάκια του δημόσιου πάρκου.

Μία από τις πιο δραματικές στιγμές στην Ιστορία της Κωνσταντινούπολης ζωντανεύει με τον πιο απρόσμενο τρόπο σε αυτό το «κρυμμένο» στο πάρκο του Τοπ Καπί μουσείο. Πρόκειται ουσιαστικά για έναν πανοραμικό πίνακα-θόλο στον οποίο αναπαρίσταται η πολιορκία και η Άλωση της Πόλης το 1453, με ήχους και εφέ που θα σας κάνουν να νιώσετε σαν να την παρακολουθείτε… ζωντανά, εκείνο το πρωινό της 29ης Μαΐου. Τα ειδικά ακουστικά που παρέχονται στους επισκέπτες «ανιχνεύουν» το σημείο στο οποίο βρίσκεστε ανά πάσα στιγμή και αναπροσαρμόζουν τα εφέ για να κάνουν την εμπειρία πιο αληθοφανή.



Το Μπλε Τζαμί, γνωστό και με την κοινή ονομασία «Σουλταναχμέτ» ή αλλιώς το Τζαμί του Σουλτάνου Αχμέτ Α’, χτίστηκε μεταξύ 1609 και 1616 προκειμένου να ξεπεράσει τη λαμπρότητα της Αγίας Σοφίας, που βρίσκεται ακριβώς δίπλα.

Οφείλει την ονομασία του στα μπλε πλακίδια Ιζνίκ που κοσμούν τους εσωτερικούς τοίχους (πάνω από 20.000 τεμάχια), ενώ εντύπωση προκαλούν τα πανάκριβα χαλιά που καλύπτουν κάθε σημείο του δαπέδου, τα οποία ανανεώνονται συχνά και αποτελούν δώρα των πιστών.

Περισσότερα από διακόσια παράθυρα με περίτεχνα σχέδια από βιτρό αφήνουν να περάσει φυσικό φως, που στις μέρες μας ενισχύεται από πολυελαίους. Οι διακοσμήσεις συμπεριλαμβάνουν στίχους από το Κοράνι, πολλοί από τους οποίους αποτυπώθηκαν από τον Σεντ Κασίμ Γκουμπάρι, που θεωρούνταν ο κορυφαίος καλλιγράφος της εποχής. Το πιο σημαντικό στοιχείο της εσωτερικής αρχιτεκτονικής είναι το μιχράμπ, δηλαδή η κόγχη προσευχής, φτιαγμένο από λεπτοδουλεμένο μάρμαρο, και με τους πλαϊνούς τοίχους σκεπασμένους από κεραμικά πλακίδια.

Ο αρχιτέκτονας Μεχμέτ Αγά, μαθητής του διάσημου Μιμάρ Σινάν, πέτυχε έναν σπουδαίο θρίαμβο της αρμονίας, της συμμετρίας και της κομψότητας, προσφέροντας στους επισκέπτες μια μοναδική οπτική εμπειρία! Την εποχή του, μάλιστα, προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις λόγω των 6 μιναρέδων του τζαμιού, κάτι που υπήρχε μόνο στο τζαμί του Μωάμεθ στη Μέκκα. Ο Αχμέτ, όμως, έλυσε το πρόβλημα, χρηματοδοτώντας την οικοδόμηση ενός επιπλέον μιναρέ στη Μέκκα!